Белорусский народный календарь (Народны каляндар беларусаў)

    Дисциплина: Культурология
    Тип работы: Реферат
    Тема: Белорусский народный календарь (Народны каляндар беларусаў)

    МІНІСТЭРСТВА

    АДУКАЦЫІ

    РЭСПУБЛІКІ

    БЕЛАРУСЬ

    БЕЛОРУСКІ

    НАЦЫЯНАЛЬНЫ

    ТЭХНІЧНЫ

    УНІВЕРСІТЭТ

    Кафедра: “Гісторы

    сусветнай і айчыннай культуры”.

    РЭФЕРАТ

    на тэму: “Народны каляндар беларусаў”.

    Выкана

    ла

    : Крупенько Ю.У.

    2 курс

    Мінск, 2002 г.

    План.

    Фарміраванне і эвалюцыя беларускага каляндара. Сувязь элементаў паганскай і хрысціянскай абраднасці.

    Беларускія каляндарныя святы: зімовыя, вясновыя, летнія і восеньскія.

    “Каб зразумець сябе сапраўдным чалавекам, уяв

    ць

    прыналежнасць да свайго роднага, белар

    ускага, сла-

    вянскага, зраз

    умець свае месца ў с

    усвеце, неабход-

    на выв

    учаць народныя каштоўнасц

    i, тое, што стагод-

    дзям

    i стварал

    i, выкарыстоўвал

    захоўвал

    нашы

    продк

    i ”.

    Казакова

    У кожнага народа спрадвек

    у веўся свой каляндар,

    у якiм з пакалення ў пакаленне перадавалiся м

    удрасць, веды, вопыт жыццевых назiранняў. Мелi такi каляндар i белар

    усы. Багацейшы д

    ухоўны свет нашых продкаў, iх надзвычайны талент, яскравая фантазiя, г

    умар адбiлiся ў абрадах i звычаях, г

    ульнях i песнях, прыкметах i павер’ях. Белар

    ускi працаўнiк прымаў

    у памяцi шматлiкiя парады i забароны, выказаныя вобразным словам. Ен добра ведаў, калi можна весялiцца, а калi ўстрымлiвацца ад забаў, калi можна брацца за тую цi iнш

    ую прац

    у, а калi наадварот,

    адкласцi яе, каб не нашкодзiць сабе i блiзкiм.

    Каляндар ахоплiвае дзень за днем

    увесь год, змяшчае ў сабе шматлiкiя абрады, звычаi, прыкметы, павер’i, прыказкi. Шматвякавы вопыт назапашаны многiмi пакаленнямi папярэднiкаў, быў для земляроба азб

    укай i граматыкай

    усяго яго жыцця. Перададзены ў спадчын

    у, ен дапамагаў арыентавацца ў з’явах прыроды, ад якiх нярэдка залежаў

    ураджай – крынiца iснавання селянiна,

    усей яго сям’i.

    Асобныя днi года i нават цэлыя перыяды ўстрымалiся селянiнам як сваеасаблiвы паказчык для прыняцця тых цi iншых мер

    у гаспадарчых справах.

    Многiя з гэтых дзен акр

    ужалiся магiчнай таямнiчасцю, шэрагам патрабаванняў, пар

    ушэнне якiх, ва ўяўленнi сялян, магло прынесцi шмат шкоды. Там

    у так трывала ўрасталi ў свядомасць людзей карэннi розных прыкмет, вераваняў i прымхаў.

    Кожны дзень года ў хрысцiянскiм календары (як праваслаўным, так i каталiцкiм), быў запоўнены iменамi святых, прарокаў, апосталаў, пак

    утнiкаў. Не ўсе яны, зраз

    умела,

    адзначалiся ў б

    удзенным жыццi роўнай ўвагай. Адны даты праходзiлi з

    усiм непрыкметна; з др

    угiмi звязаны пасобныя павер’i , парады выконва

    ць цi, наадварот, не выконваць т

    ую цi iнш

    ую прац

    у; трэцiя шанавалiся як вялiкiя святы i былi акр

    ужаны абавязковымi ўрачыстымi абрадамi.

    Белар

    ускi народны каляндар раскрывае перад намi складаны светапогляд белар

    ускага селянiна, яго глыбокае веданне прыроды i любоў да яе, цягавiтасць да працы, дэманстр

    уе багатыя творчыя здольнасцi, невычэрпн

    ую фантазiю, палет дапытлiвай д

    умкi.

    Слова “каляндар” паходзi

    ць ад старажытнарымскага “календы” (“

    calendae

    ”), што азначала: першыя чыслы кожнага месяца (днi

    маладзi

    ка). Найменне адпавядае i

    слову “каляндарыум” – кнi

    га, куды запi

    свалi

    ся даўгi

    , працэнты па якi

    х патрэбна было плацi

    ць,

    маладзi

    ковыя днi

    Месяцавыя (“л

    унныя”) меры час

    у – найстаражэйшыя. Лiк час

    у толькi па зварот

    у Месяца, што iснаваў

    у першабытным грамадстве, называўся месяцавым каляндаром. Дагэт

    уль захавалася ў побыце сялян завядзенка пачатак розных работ с

    уадносiць з пэўнымi квадратамi Месяца: маладзiк, веташок, падпоўня, поўня, зыход i г.д. Развiцце земляробства,

    жывелагадоўлi прывяло першабытнага чалавека да

    карыстання i большымi храналагiчнымi мерамi: сезонамi, гадамi. Так з’явiлiся ў старажытным свеце сонечна i сонечна-месяцавы каляндары. Апошнi ўжо змяшчаў некалькi

    месяцавых параў (прыблiзна 12,4). Праз шэраг гадоў

    дадавалi цэл

    ую месяцав

    ую пар

    у, каб прыблiзiць месяцавы год да сонечнага.

    Чалавецтва на працяг

    у свайго iснавання ўдасканальвала меры час

    у, каб каляндар лепш адпавядаў астранамiчнамў год

    У 46 годзе да н.э.

    у Старажытным Рыме, дзе дзейнiчаў складаны i нязр

    учны сонечна-месяцавы кал...

    Забрать файл

    Похожие материалы:


    Добавить комментарий
    Старайтесь излагать свои мысли грамотно и лаконично

    Введите код:
    Включите эту картинку для отображения кода безопасности
    обновить, если не виден код



ПИШЕМ УНИКАЛЬНЫЕ РАБОТЫ
Заказывайте напрямую у исполнителя!


© 2006-2016 Все права защищены